- پلک سوم ( Epicanthal Flod)

 - شكاف لب( Cleft lip) يا سقف دهان (Cleft plate)

 - فاصله بيش از معمول بين دو چشم (Hyper telorism)

 - کاتاراکت (آب مرواريد) (Cataract)

 - استرابيسم ( انحراف چشم )(Strabismus)

- صورت گرد و پهن و نيمرخ تخت و صاف

 - پهن بودن تيغه بيني

 - پل بيني مسطح و بيني کوچک

 - قاعده بيني فرورفته و سوراخ‌هاي بيني کمي سر بالا

 - دهان کوچک

-احتمال افسردگی و آلزایمر در این بیماران بیشتر است

ویژگی های روان شناختی کودکان مبتلا به سندرم داون

بهره هوشی:

بسیاری از کودکان با نشانگان داون، ظرفیت هوشی یک کودک 6 تا 8 ساله را دارند.

کودکان با نشانگان داون از شیوه های حل مسأله ساده و ابتدایی برای یادگیری خود بهره می گیرند. و کارکرد ذهنی آنها اغلب بین عقب ماندۀ ذهنی خفیف تا متوسط است.

مهارتهای حرکتی:

رشد مهارتهای حرکتی در کودکان مبتلا به سندرم داون معمولا مشابه الگوی رشد در کودکان عادی است، اما با کمی تاخیر انجام می‌شود. این کودکان مهارتهای حرکتی را نسبت به همسالان عادی خود با کیفیت پایین تری انجام می‌دهند. البته دامنه این مهارت ها در میان خود این کودکان نیز متغیر است.

افراد با سندرم دوان نسبت به جنبه های اجتماعی محيط خویش بسيار حساسند. آنها عواطف و نيازهای همچون سايرين داشته و بايد از فرصتهای يكساني بهره مند شوند. اگر اين افراد تحت مراقبتهای مناسب قرار گيرند و در فعاليتهای روزمره دخالت داده شوند در كارهايي چون ادامه تحصيل رفتار اجتماعی و اداره امور شخصی خود موفق می‌گردند. اگر کودک با سندرم داون در کنار همسالان خود در مدارس عادی تحصیل کند فعال تر می‌شود و همزیستی  آنها موجب دوستی، تفاهم و درک متقابل می‌گردد.

كودكان سندرم داون به دلايل متعددي در معرض خطر ابتلا به آسيبهاي گفتار و زبان هستند. این دلایل عبارتند از:

- عفونتهای مکرر گوش میانی

- خصیصه های نورولوژیکی سندرم داون مانند کوچکی منطقه بروکا و مخچه

- هیپوتونی عمومی عضلات از جمله عضلات دستگاه گفتاری

-کوچکی حفره دهان، زبان بزرگ، کم رشدی سینوس ها، بدجفت شدگی دندانها و ناهماهنگی حرکات عضلات گفتار