تنبلی چشم
عوامل ايجاد كننده تنبلي چشم
اشكالات مادرزادي در ساختمان چشم ، مانند آب مرواريد و پايين افتادگي پلك باعث ميشود كه چشم نتواند تصوير واضحي از اشياء دريافت كند و بتدريج دچار تنبلي شود .
در نزديك بيني ، دور بيني و آستيگماتيسم ، اگر ديد هر دو چشم بسيار كم باشد ، هر دو چشم و اگر تفاوت در آنها زياد باشد ، چشم ضعيفتر نميتواند تصوير واضحي از اشياء دريافت كند و دچار تنبلي ميشود.
لوچي يا انحراف چشم نيز ميتواند باعث دو بيني شده ،در نتيجه تصوير واضحي روي شبكيه تشكيل نشود. بدين ترتيب مغز بتدريج براي حذف دو بيني ، تصوير چشم منحرف را حذف كرده و تنبلي چشم ايجاد خواهد شد. عدم تشخيص و درمان به موقع تنبلي چشم ميتواند موجب كاهش بسيار شديد ديد يك يا هر دو چشم و گاهي نابينايي شود در حاليكه با تشخيص و درمان بموقع ، چشم ديد كامل خود را بدست خواهد آورد. بهترين سن براي درمان اين بيماري ، سنين پيش دبستاني و ترجيحا تا قبل از پنج سالگي است.به همین دلیل، این دوره را سنین طلایی مینامند.
هرچه تشخیص به عقب بیافتد، درمان مشکلتر میشود و میزان بهبودی کمتر خواهد بود. درمان در سنین 10 تا 12 سالگی، دید کاملی نخواهد داد و بعد از دوازده سالگی هم، هیچ اثری در بهبود دید چشم ندارد. نکتۀ قابل توجه اینکه در بیشتر موارد، ظاهر چشم تنبل کاملا طبیعی است و هیچ نشانهای از بیماری در آن دیده نمیشود. به همین دلیل، پدر و مادر و اطرافیان، متوجه خطر مهمی که بینایی فرزندشان را تهدید میکند ، نیستند. البته در بعضی موارد ممکن است چشم تنبل، دچار انحراف(لوچی) نیز باشد، بنابر این، باید بلافاصله بعد از مشاهدۀ لوچی در چشم کودک، به متخصص مراجعه کرد.
درمان تنبلی چشم، معمولا با بستن چشم سالم و محرومیت موقت آن از بینایی صورت می گیرد. این عمل باعث می شود تا چشم تنبل به اجبار فعالیت عصبی بیشتری داشته باشد. مدت بستن چشم باید با نظر چشم پزشک تعیین شود و در فواصل مشخص نیز باید معاینه چشم پزشک انجام شود.
اما گاهی اوقات برای درمان، عینک و در بعضی موارد جراحی توصیه میشود. تنبلی چشم با یک تست ساده که افراد معمولی نیز با چند ساعت آموزش میتوانند آن را اجرا کنند قابل تشخیص است(راهنمای آموزش مربیان مهد ها و آمادگی ها).