لوچی هنگامی به وجود می‌آید که دو چشم به طور خود به خود نمی توانند نگاه خود را هماهنگ بر روی شیئی متمرکز کنند. لوچی بر اثر نا متعادلی کنش ماهیچۀ بینایی بروز می‌کند و در نتیجه یک چشم در ارتباط با چشم دیگر به طرف داخل یا خارج و بالا یا پایین کشیده شده و معمولا لوچی به دو نوع آشکار و پنهان تقسیم می‌شود. در لوچی آشکار، انحراف چشم را در نگاه معمولی می‌توان مشاهده کرد، ولی در لوچی پنهان، انحراف چشم را فقط در بعضی از حالتها و گاه با معاینۀ متخصص چشم می‌توان متوجه شد.

کودکان مبتلا به دوربینی ممکن است به لوچی که ناشی از ارتباط یا آمبولینی ایجاد می شود. لوچی تقارب آشکار را می‌توان با استفاده از عینک برای اصلاح دور بینی، بستن چشم سالم به منظور تقویت بینایی چشم تنبل و انجام دادن عمل جراحی درمان کرد. جراحی برای افزایش یا کاهش کشش ماهیچه ها یا تغییر جهت در کشش آنها انجام می شود.

لوچیهای متباین آشکار بندرت وجود دارد و اغلب به صورت متناوب بوده و به کودک اجازه می‌دهد تا در اغلب مواقع از بینایی دو چشم برخوردار شود. این لوچی با افزایش سن شدت می‌یابد و انجام دادن عمل جراحی برای درمان آن لازم است.