5 ـ ميزان تكاليف خانه و مدرسه را كه به نوعي به درس ديكته مربوط مي شود، افزايش مي دهند.

6ـ از كودك مي خواهند شكل صحيح كلماتي را كه در نوشتن آن مرتكب اشتباه شده است، بارها بنويسد.

7ـ از دانش آموز مي خواهند يك جمله بنويسد كه در آن، شكل صحيح كلمه اي كه در ديكته غلط نوشته است، به كار رود.

8ـ از وي مي خواهند تا واژه درست مورد نظر را، يا فقط حرفي از آن واژه را كه قبلاً غلط نوشته شده است، با رنگ قرمز، يا رنگ مشخص ديگري چند بار بنويسد تا در ذهنش پايدار بماند.

اگر شما با مشكل ديكته نويسي يك دانش آموز روبرو شويد چه خواهيد كرد؟ آيا فكر مي كنيد روشهاي نام برده شده مي تواند مشكل ديكته دانش آموز را حل كنند؟ آيا مشكل به اين جهت است كه دانش آموز به اندازه كافي تمرين و تكرار نكرده است؟

به اين پرسشها بايد با احتياط پاسخ داد. نصيحت و سرزنش به نتيجه مثبتي نخواهد انجاميد امّا اگر دانش‌آموز درس مورد نظر را بارها و بارها تمرين كند و شكل صحيح كلمه را بارها و بارها بنويسد، و يا آن كلمه را بارها و بارها در داخل يك جمله به كار ببرد، البته كه با توجه به استعداد خويش، نوشتن صحيح كلمه را خواهد آموخت و امكان اشتباه مجدّدش كاهش خواهد يافت. امّا آيا تمرينهاي مكرر باعث يادگيري كودك در واژه هاي ويژه اي كه تمرين كرده است، مي شود؟ آيا اين يادگيري به ساير درسها و واژه ها نيز انتقال مي يابد؟ آيا براي ياد گرفتن تمام واژه هاي تازه، دانش آموز بايد به همان ميزان تلاش و تمرين و تكرار كند؟

آيا راه حل ساده تر و مطمئن تري وجود ندارد؟

واقعيت اين است كه انواع اشتباهاتي كه كودك مرتكب مي شود از يك نوع و يك سنخ نيستند تا بتوان با اتخاذ يك روش همه آن اشتباهات را از بين برد و به پيشرفت وي اطمينان يافت.

اولين كار مربي و درمانگر اين است كه غلط هاي ديكته‌ي دانش آموزرا يادداشت كرده، تجزيه و تحليل نمايد و سپس نوع غلط ها را دسته بندي كند و با توجه به اينكه فراواني غلط هاي ديكته‌ي دانش‌آموز به كدام يك از انواع غلط ها مربوط مي شود، براي درمان آن يك برنامه طراحي نمايد.